Los dla sieroty nigdy nie jest łaskawy. Jane Eyre po śmierci rodziców
zostaje przygarnięta przez swojego wuja i jego żonę, panią Reed, na
której w godzinie swojej śmierci wymógł obietnicę opieki nad
dziewczynką. Jane pozostała w jej domu, lecz nie była darzona ani
cieniem współczucia, dobroci czy miłości. Zostaje wysłana do szkoły z
Lowood, gdzie uczyła się, a potem sama została nauczycielką. Wiedząc, że
nie może długo zatrzymać się w jednym miejscu, daje ogłoszenie do
gazety, na które odpowiada pani Fairfax. Osiemnastoletnia Jane zostaje
guwernantką małej Adelki w posiadłości Thornfield Hall. W
niespodziewanych okolicznościach poznaje również właściciela owego
dworu, pana Edwarda Rochestera. Różnorodność cech, waleczne i stanowcze
charaktery pozwalają tym dwojga na powolne poznawanie się nawzajem,
naukę "obchodzenia" się z tą drugą osobą. Wkrótce odkrywają w sobie
wielkie uczucie i Rochester oświadcza się pannie Eyre. Zaślepiona
miłością i niedoświadczona przyjmuje jego rękę, lecz w dniu zaślubin
dowiaduje się przerażającej prawdy, skrywanej przed światem na trzecim
piętrze w Thornfield. Okazuje się, że rzekome widmo, jakie nawiedziło
Jane poprzedniej nocy, to pierwsza żona Rochestera, z która nadal
związany był węzłem małżeńskim.
Jane podejmuje trudną walkę
pomiędzy płomiennym uczuciem a moralnością. Mimo żalu, opuszcza
Thornfield, skazując siebie na kilkudniową tułaczkę, która doprowadza ją
do Moor House, gdzie wśród odnalezionych krewnych, zaznaje pełnego
braterskiej miłości i ciepła, życia. Życia na pozór pozbawionego trosk,
ponieważ jej serce nadal wypełnione było tęsknotą i miłością do
Rochestera.
Odrzuciwszy propozycję niechcianego mariażu i wyjazdu do Indii, udaje się na poszukiwanie ukochanego.
